नेपाली कलासाहित्य डट कम प्रतिष्ठान

कविता:


कृष्ण प्रसाई

केही जेन कविताहरू


असङ्ख्य प्रहार सहँदै
ढलिरहेको रुखलाई थाहा थिएन
उसलाई ढाल्ने बञ्चरोको बीँड
उसैको हाँगोबाट निर्मित थियो ।


जब अंशवण्डाको कुरा उठ्यो
मुस्किल पर्‍यो मिलाउन
बा, आमा
कसैको भागमा पर्नुभएन ।


मृत्युले त सबैलाई समाउँछ नै
तर धनीहरू यसरी ठट्टा उडाउँदै भन्दछन्–
गरिब थियो त्यसैले मर्‍यो ।


आर्यघाटमा
कुनै पनि लास
नोटका बिटाले जलिरहेका थिएनन् ।


इन्द्रिय बिना नै सुन्दर देखिन्छ हिमाल
जस्तो कि फूल
उसको पनि कहाँ हुन्छ र
लाज देखिने ठाउँ ?


धेरै सम्झाएँ
फकाउनसम्म फकाएँ
मेरो केही जोड चलेन
यमराजले घुस खानै मानेन ।


थाहा छैन
तिमीले खोजेको दाउराले
भरेको भान्सा पकाउँछ,
या घाटको चिता जलाउँछ ।
सत्य यही हो
दाउरा सल्केपछि
निस्किने धुवाँको रङ एकै हुन्छ
दुवैको खरानी उस्तै हुन्छ ।


जल्ने
जिउँदो छँदै रोइसकेको थियो
ऊ बेफिक्री जलिरहेको थियो
फरक—
जलाउनेहरू रुँदै थिए ।


सम्पूर्ण गुच्छाहरूको
शर्मनाक अपमान त्यतिखेर हुन्छ
जस्तो कि भर्खरै चुनावमा
बुथ थुतेर विजयी नेताको गलामा गलबन्दीझैं
मुर्झाएर लत्रिन्छ फूल ।

१०
जातको बहानामा उच्च अभियन्ताहरू
पानी बार्दछन्
दलितका घरमा मदिरा पिएर ।







प्रकाशक :
नेपाली कलासाहित्य डट कम प्रतिष्ठान

विशिष्ट सल्लाहकार :
एस्पी कोइराला

सल्लाहकार :
उमेश श्रेष्ठ
मोहनबहादुर कायस्थ
राधेश्याम लेकाली
योगराज गौतम
डा. हरिप्रसाद (मानसाग्नि)
डा. बद्री पोख्रेल
योगेन्द्र कुमार कार्की
राजेन्द्र शलभ
कपिलदेव थापा
समीर जंग शाह
सल्लाहकार सम्पादक :
राजेश्वर कार्की

प्रधान सम्पादक :
मोमिला जोशी

अनुवाद-सिर्जना :
महेश पौड्याल 'प्रारम्भ'
कुमार नगरकोटी
सुरेश हाचेकाली
केशव सिग्देल


वेबसाइट डेभलपर :
शैलेन्द्र अधिकारी
सामाजिक सञ्जाल :