नेपाली कलासाहित्य डट कम प्रतिष्ठान

कविता:


पुरु लम्साल

फर्किएर गाउँमा

बाले घरजम गरेको साल
सार्नुभएथ्यो वरपीपल
जसले बटुवालाई शीतलतामात्रै होइन
चराहरूलाई सुरक्षित बास पनि दिएथ्यो
अंशवण्डापछि
त्यही वरपीपलको फेदमा उभिएर
मैले उर्दी जारी गरेँ–
आजबाट यहाँ कोही नबस्नू !

आमा गर्भवती भएको साल
बाले खन्नुभएथ्यो कुवा
जसले बस्तीहरूको प्यासमात्रै मेटाएन
उजाड टारीहरूमा लहलह धान झुलायो
नामसारीसँगै
त्यही कुवाको डिलमा उभिएर मैले हुङ्कार गरेँ–
आजबाट कसैले यहाँको पानी पिउनेछैन !

म जन्मेकै साल बाले
आँगनको डिलभरि रोप्नुभएथ्यो फूल
जसमा रमाउँदै पुतलीहरूमात्रै नाचेनन्
फूलझैँ मुस्कुराउन सिके मजस्तै नानीहरू
स्वामित्वपछि
मैले चेतावनी दिएँ–
आजबाट यहाँ फूलहरू हास्नेछैनन्

काटिदिएपछि वरपीपल
बेघर भए चराहरू
पुरिदिएपछि कुवा
काकाकुल भए टारीहरू
निमोठिदिएपछि फूल
मुस्कुराउनै छाडे नानीहरू

गतिशीलताको नाममा
निमिट्यान्न पारेर बाका सारा निशानी
निस्किएँ म मरूभूमिको यात्रामा
मरुभूमिमै सकियो
मेरो रुप
यौवन
उन्माद
र सँगसँगै सिद्धियो मभित्रको मपाईंत्व

वर्षौंपछि आज गाउँ फर्किएर
सारिरहेछु वरपीपल
खनिरहेछु कुवा
र, रोपिरहेछु फूलहरू

अब
फर्कनेछन् चराहरू
हराभरा हुनेछन् टारीहरू
मुस्कुराउनेछन् नानीहरू

बल्ल म यो गाउँबासी भएको छु ।







प्रकाशक :
नेपाली कलासाहित्य डट कम प्रतिष्ठान

विशिष्ट सल्लाहकार :
एस्पी कोइराला

सल्लाहकार :
उमेश श्रेष्ठ
मोहनबहादुर कायस्थ
राधेश्याम लेकाली
योगराज गौतम
डा. हरिप्रसाद (मानसाग्नि)
डा. बद्री पोख्रेल
योगेन्द्र कुमार कार्की
राजेन्द्र शलभ
कपिलदेव थापा
समीर जंग शाह
सल्लाहकार सम्पादक :
राजेश्वर कार्की

प्रधान सम्पादक :
मोमिला जोशी

अनुवाद-सिर्जना :
महेश पौड्याल 'प्रारम्भ'
कुमार नगरकोटी
सुरेश हाचेकाली
केशव सिग्देल


वेबसाइट डेभलपमेन्ट समूह:
शैलेन्द्र अधिकारी
सुधीर श्रेष्ठ


वेबसाइट डिजाईन:
मदन कुमार भुजु